Suzan Manav

“Wanneer ik aan de Turkse keuken denk, denk ik aan soep. Alle ziekten worden met soep ­aangepakt, van verkoudheid en griep tot menstruatie­pijn.”

Mijn dede, Turks voor opa, en ik, dat was niets anders dan liefde. Hij was warm, open en speciaal. Ik ben opgegroeid in twee werelden, die van mijn Amsterdamse moeder en die van mijn Turkse familie. Toen ik vijf was, scheidden mijn ouders en verbrak mijn moeder het contact met de rest van de familie; al ging ik wel iedere week met mijn vader naar mijn opa toe. Daar zag ik ook mijn vier nichten. Als enig kind was dat heerlijk, al die familie om mij heen. Mijn Turkse familie is echt een meerwaarde voor mij. Ik ben pas op latere leeftijd de Turkse keuken gaan waarderen en leer nu gerechten van mijn buurvrouw. En van mijn nichten natuurlijk, lekker snel via WhatsApp. Mijn eigen vader leert nu gerechten koken via YouTube en maakt inmiddels de perfecte tursu, ingelegde groenten.

Wanneer ik aan de Turkse keuken denk, denk ik aan soep. Alle ziekten worden met soep ­aangepakt, van verkoudheid en griep tot menstruatie­pijn. Yaylasoep maak ik voor mijn­ kinderen wanneer zij zich niet lekker voelen. Ik was vroeger een moeilijke eter, maar soep ging er altijd in. Bij mijn kinderen is het idem dito. Deze soep wordt ook in andere landen, zoals Iran, gegeten en heet daar Ash-e doogh. Er gaat munt, nane in het Turks, in en werkt kalmerend op de maag bij misselijkheid, krampen, ontsteking van het maagvlies (maagcatarre), spijsverteringsklachten en ook bij galblaasstoornissen.

“When I think of Turkish cuisine, I think of soup. All illnesses are treated with soup, from colds and flu to menstrual pain.”

My dede, Turkish for grandfather, and I, that was nothing but love. He was warm, open and special. I grew up in two worlds, that of my mother from Amsterdam and that of my Turkish family. When I was five, my parents divorced and my mother broke off contact with the rest of the family; although I did go to my grandfather’s every week with my father. I also saw my four cousins ​​there. As an only child, it was wonderful, all that family around me. My Turkish family is really an added value to me. I only started to appreciate Turkish cuisine later in life and now learn dishes from my neighbor. And from my cousins ​​of course, nice and quickly via WhatsApp. My own father is now learning to cook dishes via YouTube and now makes the perfect tursu, pickled vegetables.

When I think of Turkish cuisine, I think of soup. All illnesses are treated with soup, from colds and flu to menstrual pain. I make yayla soup for my children when they are not feeling well. I used to be a picky eater, but soup was always a hit. My children love it too. This soup is also eaten in other countries, such as Iran, and is called Ash-e doogh there. Mint, nane in Turkish, is added and has a calming effect on the stomach in case of nausea, cramps, inflammation of the pylorus (gastric catarrh), digestive complaints and also in case of gall bladder disorders.